miska ryżu do połowy pełna

Berlin 2004 , originally uploaded by nytuan . za to kochamy Berlin... ekstaza ruchu. To zdjęcie pochodzi sprzed dwóch lat. Więcej o najświeższej wyprawie do Berlina juz wkrótce.

29.03.2006 (środa) Najpierw dramatycznie zaspaliśmy. Autobus do Krakowa o 5.50, a ocknęliśmy się z głębokiego snu o 5.35. Jak to zwykle bywa, udało nam się dobiec (z bagażami!). Co prawda na przystanek w mieście, bliżej domu (czasem trudno tam wsiąść), ale o 5.50 najwyraźniej nie było zbyt wielu chętnych na podróż do Krakowa. Później korki. Jak zwykle między 7.00 i 8.00 rano, szaleństwo. Na szczęście wylądowaliśmy w końcu na górnej płycie Regionalnego Dworca Autobusowego (tak się to teraz nazywa…) o 8.10, mieliśmy więc CAŁE 20 minut, żeby dotrzeć do pociągu. Pośpiech zupełnie umiarkowany. Zdążyłam jeszcze nawet – po złożeniu bagaży w wagonie - zbiec do automatu w nowym przejściu, po kawę. Maszyna Nescafe gdzieś zniknęła (nie było jej tam, gdzie zwykle), pozostał mi więc stary, śmieszny automat przy 1 albo 2 peronie. Śmieszny, bo wygląda, jak z lat 70-tych albo 80-tych i bierze monety 10-, 20-, 50-groszowe, 1- i 5-złotowe. Z jakichś powodów nie bierze dwuzłotówek. Być może jest t...

Bułgaria 2005 , originally uploaded by nytuan . testuję połączenie z Flickrem, gdzie staramy się na bieżąco wieszać fotki z podróży (są ich już miliony). Wiosna się ślimaczy - wczoraj był pierwszy cieplejszy dzień, w Krakowie na Plantach kosy wariowały. Uciekam myślą do naszego jeziorka zawiesoznego pod szczytem Maliowicy (Riła, Bułgaria), gdzie było tak rozkosznie... A jutro pociąg do Berlina o 8.30. Co dalej, nie wiem za bardzo. Warsztaty z Junge Botschafter fur Mittle- und Osteuropa. Granie w Junction Bar (w poniedziałek, 2. kwietnia)

ale że show must go on, to to właśnie porzucam ekranik komputera dla Szymona ( Szymon Majewski Show, rzecz jasna, "kaczor mnie pieeeeeści!!!!!":-)))))

Smutny dzień. Przyjechałam do domu z Krakowa i pierwsze wiadomość, jaką Marek oznajmił mi od progu: zmarł Stanisław Lem. To trochę tak, jakby odeszła nieodwołalnie część mojej młodości - na Lemie się wychowałam. "Dzienniki gwiazdowe" zawsze będą dla mnie matrycą specyficznego humoru i jeśli ktoś nie wie, co to znaczy "spotkać siebie z poniedziałku, wtorku i środy", to znaczy, że jest z innej planety i że można sobie odpuścić próby komunikacji. Brak nam będzie zawsze trzeźwych i rozsądnych (ale nigdy cynicznych, rozgroryczonych czy rozczarowanych) komentarzy Lema.

słuchałam w dalszym ciągu Chopina granego przez Blechacza. Są czasem takie dni. Blechacz odkrywa całkiem nowego kompozytora, który - kiedy jest grany pompatycznie ("tradycyjnie") - staje się nieznośną patriotyczną piłą. A Blechacz wydobył z tej muzyki rozmaite rzeczy - z nokturnów kameralność i miękkość, z Poloneza As-dur (!) coś w rodzaju postmodernistycznej strategii cytatu (ten najbardziej znany motyw brzmi trochę jak ekstatyczne szaleństwo w oczekiwaniu końca, naprawdę niezwykłe), z kilku innych znanych utworów (walc cis-moll) - jakąś taką inną stronę tej muzyki, którą zna się od dziecka. A nad wszystkim góruje ta słynna melancholia, która płynie nam we krwi. Krótko mówiąc: ta muzyka wchodzi pod skórę. Blechacz gra w niektórych momentach jakby z jazzowym uderzeniem, trochę jak Keith Jarret Haendla (jedna z moich ulubionych płyt), oszczędnie, niemal ascetycznie a jednocześnie zywiołowo, ekstatycznie, tak jak się powinno grac Chopina. Nie wiem nawet, jak to możliwe, ale go...

...Sonic Suicide ukazała się w groove.no - nie rozumiemy ani słowa, ale dostaliśmy 5 gwiazdek (na 7), wiec chyba nie jest najgorzej. Jeśli ktoś czyta po norwesku ...

za oknem spadają takie wielkie kawałki śniegu. słucham nokturnów Chopina (to mi się czasem zdarza), mistrz słowiańskiej melancholii. skąd nam sie to bierze? przez całe 4 dni jeździliśmy na nartach. najpierw na Hrebienku (górna łąka, yes, yes, yes), później jednak w Strbskim Plesie, gdzie trasy wprawdzie łatwiejsze niz "horna luka", ale za to dłuższe. Dłuższe zwłaszcza, kiedy się jeździ w kompletnej mgle. Hmla bola uplnie uplna, nic a nic. Widziało się czubki nart przed sobą, i tyle. Dość niezwykłe wrażenie, zjeżdżając spod chaty Solisko, w górnej części można było polegać wyłącznie na intuicji i wyczuciu przestrzeni oraz śniegu, trochę jak jazda z zamkniętymi oczami. Najpierw strach, ale później, przy kolejnych zjazdach, bardzo osobliwa przyjemność, jakby się latało. Na szczęście w niższych partiach można było trochę "przyciąć", zwłaszcza na trasce numer 2, w miejscu, które nazwaliśmy "ścianką" - wąskie, strome gardło, gdzie zawsze ktoś próbował zsuwać się...

zima + lokalne realia polityczne to całkowicie za dużo, jak na jednego człowieka. I nawet jak na człowieka + drugiego człowieka + kota. Ale - Hurra! Dzisiaj o godz. 17. 3o z mojej drukareczki laserowej wyskoczyła ostatnia strona mojego doktoratu ("Kategoria gender w kulturze audiowizualnej")! Kilka lat mojego życia (a może nawet więcej) przybrało formę 262 kartek równo ułożonych w spory stosik. To całkiem przyjemne wrażenie. I chomiki są teraz dźwiękowe!

Właśnie dostaliśmy paszportymi z pięknymi, nowiutkimi wizami amerykańskimi. Jest więc już pewne (o ile coś w ogóle może być pewne), że wystąpimy na festiwalu Terrastock , w Providence (Rhode Island). Super, super, super. Więcej o festiwalu w Wikipedii :-) Co prawda durni kolesie w banku wlasnie odmowili nam kredytu, mimo stosownych wplywow na konto co miesiac (bo oczywiscie nie mamy umow o prace jak byle wyrobnik w bialym kolnierzyku, tylko zlecenia, dziela i umowy czasowe), ale kto powiedzial, ze bedzie lekko. Nigdy nie było.

Oskary rozdane. Jeden z moich ulubionych aktorów dostał nagrode! Tak, tak, Philip Seymour Hoffman! Bardzo lubię wszystkie postacie, które gra - zazwyczaj trochę zakręconych,m wrażliwych gości. Świetny w 25th Hour Spike'a Lee, w Big Lebowski no i w niezapomnianej Magnolii . Fantastyczna rola drag queen we Flawless (nie pamiętam, jaki ten film miał tytuł w Polsce). Ale nawet, jeśli gra drugoplanowe role, jak w Twisterze , jest znakomity i zazwyczaj jego postacie i tak są bardzo wyraziste. Ogólnie - super!

Grzegorz Klaman w Dużym Formacie : Źle się czuję w kraju, w którym groźni nacjonaliści są posłami, a artyści siedzą na ławie oskarżonych. No właśnie. Nic dodać nic ująć. Trudno tu oddychać. Ostatnio trudniej niż zwykle. Dobrze, ze są chomiki .

no to wracam, ładne kwiatki, w lutym. prawie marcu. wszystko przez doktorat. ale odkryłam, że nie zapomniałam jazdy na nartach!!! narty to znowu miłość mojego życia (jedna z wielu).

i znów upłynęły 3 tygodnie, choć obiecuję sobie uzupełniać blog co niedzielę. No ale tak to wyglądało od ostatniego updejtu: 17 .10 - 23.10 zaczęłam zajęcia w Yogamechanika , będę tam co poniedziałek od 16.45 do 18.00 (normalnie w poniedziałki prowadzę jeszcze konwersatorium z teroii mediów elektronicznych), udało nam się wyskoczyć na Sopatowiec i spędzić uroczy wieczór, a nawet znaleźć trochę grzybów po drodze (zrobiłam też 5 stron tłumaczenia, które było "na wczoraj") , w niedzielę zaczęłam zajęcia pracy z głosem w Joga Centrum (też co tydzień, między 17.00 a 19.00) 24.10 - 30.10 poniedziałek/wtorek/środa (oprócz moich zwykłych poniedziałkowych zajęć) konferencja "Nowa audiowizualność", na kampusie, co oznacza całodzienną wyprawę. Na szczęście okazało się, że LOT Catering ma tam dwa całkiem przyjemne przybytki z rozsądnymi cenami (już nawet wybaczam im fakt, że z dań wegetariańskich mają tylko jajko sadzone, ziemniaki i surówkę, oznaczone w dodatku jako "ta...

a moj przedwczorajszo-wczorajszy dzień wygladał tak: 22.05 - autobus do Warszawy (okropny pojazd marki Solbus, w ktorym nie rozkładały się siedzenia, a kierowca nie chciał się zatrzymać na żadnej stacji benzynowej, bo twierdzil, ze ma liste przystanków i nie może umożliwić pasażerom korzystania z ubikacji - cóż więc mi pozostało innego, jak bieganie o godz. 2.50 po mile zakrzaczonym dworcu PKS w Kielcach...) 5.30 - Dworzec Zachodni (stolicy wdzięk i czar...), kolejka do Śródmieścia 6.10 - 7.40 - śniadanko w Coffee Heaven na Dworcu Głównym (boziu, dziekujemy za Coffe Heaven) 7.45 - metro przed 8.00 - wysiadamy sobie przy Rakowieckiej i spacerkiem na Łowicką, po drodze zakupując sok marchewkowy 9.00 - 12.00 - prowadzę warsztaty 12.30 - mała zupka szczawiowa w kawiarni Centrum KUltury Łowicka 14.05 - ekspres do Krakowa (nareszcie powrót do Małopolski) 17.25 - autobus do Nowego Sącza 19.45 - prosto do klubu Jazzgot (tak, tak, teraz w N.S...), gdzie gramy koncert 21.00 - padam z nóg, ale z...

a Marek wyhodowal takie cos... u nas przed domem (w ogrodku o powierzchni 16 m kw.) (ale tylko niektore:-)... to nam przypomina wszystkie wyprawy na południe, poczynając od rowerowych włóczęg po słowacko-węgierskim Gemerze. tropiliśmy nasiona, tropiliśmy, aż wytropiliśmy. I wyrosło!

ostatnio siedzę prawie wyłącznie w autobusie do Krakowa albo z Krakowa. Albo w świecie wirtualnym - skajpujemy z Monika, ktora tez MUSI pisac doktorat. Albo szukam jakichś śmieci w sieci, czasem udaje się znaleźć coś nowego, jak Aspen , gdzie można zobaczyć m.in. Rhytm 21 Hansa Richtera albo ściągnąć kompozycje Gordona Mummy, Johna Cage czy La Monte Younga. Czasem znajduję nowe w starym - artykuł z plikami do posłuchania o DJach, którzy nie tylko techno żyją . Stamtąd udałam się do rezerwuaru nowoczesnego soul, trochę surowszych niż zwykle brzmień i choć znalazlam tylko probki, to i tak było warto. I tak upłynęła dobra godzina. A później porządkowałam nasze zdjęcia podróżnicze i znalazłam to, co powyżej. O GEEEZ, jak było wtedy rozkosznie: dwa lata temu w Sozopolu , w uroczej knajpce nad morzem (dosłownie, bo je się na drewnianych tarasach, które "wiszą" nad powierzchnią morza), która nazywa się "Ksantana" (niesttey, nie znalazlam jej w sieci) i jest zlokalizowana...

Wreszcie udało mi się wszystko odpowiednio skonfigurować, programy działają, to jakby drugi początek. No cóż, do trzech razy sztuka. A w międzyczasie odwiedziliśmy słoneczną Bułgarię, która w tym roku była trochę mniej słoneczna. Ale w górach jak zwykle mieliśmy pogodę, a woda w morzu była bardzo ciepła. Zaczęliśmy od Sinemorca , który w tym roku okazał się być nieco bardziej "światowy" niż w ubiegłym roku. TUI Neckermann skończył już budowę kompleksu wypoczynkowego, jest codzienne połączenie z Sofią, ale co tam... Dzikie plaże piękne jak zwykle, pan w najobsukrniejszej (naszej ulubionej) knajpie świata - tuż przy przystanku, poza rewirem turystów - nie zapomniał nas i serwował nam kawkę w naszych ulubionych, nieco wyszczerbionych filiżankach; facet od najlepszych w całej Bułgarii mekitzi dorobił się małego kiosku i mekitzi są dalej najlepsze; po większej burzy w całej wsi nie ma prądu. Piękne, dzikie przestrzenie między Sinemorcem a Achtopolem już coraz mniej dzikie, więce...

najpierw muszę zobaczyć, czy to w ogóle działa. Jestem przezorna. Wnikliwi mogą zobaczyć mnie również na www.magiccarpathians.com